Browsing Category

Onze kat Piepeloen

Gräsmark, Onze kat Piepeloen

Onze kat PIEPELOEN

08/07/2014
1 mooie met muis

Ons Piepeloen  

Toen we in Zweden aangekomen waren na de 20 uur durende reis, heb ik een paar mensen een brief geschreven. Omdat onze GSM’s hier niet werkten en we nog geen internet hadden. Ik schreef hoe de reis verlopen was, en hoe Piepeloen reageerde op ons nieuwe woon plekje in Zweden. (familie en een paar vrienden.) Dus dit schrijf ik voor diegene die geen brief van mij gehad hebben.

Onze auto hadden we volgestouwd met de laatste spullen uit het huis in Oss. Piepeloen in zijn reismand boven op de spullen. Zijn kattenbak hadden we aan het mandje vast gemaakt, zodat hij daarin over kon stappen. Maar meneertje had toen nog een hekel aan de kattenbak en wilde er niets van weten. Het eerste half uur zat hij te mauwen. Chris en ik vertelden hem dat hij nog heel lang in de auto moest zitten, omdat we aan het verhuizen waren. Volgens mij begreep hij het, want daarna gaf hij de hele reis geen kick meer. Hij heeft lang liggen slapen, en dat viel ons reuze mee hoe goed hij zich hield. We sneden een stukje Denemarken af en voeren op een veerboot en kwamen eindelijk in Zweden. Omdat we verwachte dat Piepeloen zijn behoefte wilde doen, lieten we hem los in de auto. Hij kwam op mijn schoot zitten en keek naar buiten. Hij wilde zelfs wel even knuffelen.1( rand Piepeloen

Na anderhalf uur kroop hij uit zichzelf weer terug zijn mandje in. Nog vier uur van ons huisje vandaan liepen we wat vertraging op. Vlak voor ons was er iemand van de weggeraakt. De chauffeur van de auto was door een flinke greppel langs de weg, tegen een helling op, door een hek, tegen een boom geknald. Dat moet met een zeer hoge snelheid zijn geweest, anders had hij niet zo ver gekomen. Omdat we bijna voor aan stonden, konden we goed zien hoe een trauma helikopter op de weg landde en de bestuurder afgevoerd werd. Anderhalf uur wachten is best lang. Het was toen heel vroeg in de ochtend en Chris was al erg moe van het langen rijden. We deden een dutje op een parkeerplaats langs de weg. Chris kan zich instellen op een half uur of uur en dan wakker worden. Weer terug de weg op draaiend was het slecht aangegeven welke kant we op moesten. Gelukkig had de Tomtom het door dat we al een kwartier de verkeerde kant op reden. Dus weer een half uur kwijt. Rond de middag kwamen we toen eindelijk aan bij ons huisje. Het koffiezet apparaat had ik paraat gehouden en dat was het eerste wat we deden. Een bakje koffie drinken op onze trap met een sigaretje erbij. Piepeloen hadden we in de keuken los gelaten.

Hij onderzocht alles nauwkeurig, met een trillend achter beentje liep hij drie keer rond. In de kasten wilde hij kijken en boven en in de voorraad kast. Langzaam haalde wij de auto leeg. Net toen we daarmee klaar waren en dood moe weer gingen zitten, kwam Piepeloen zich melden, hij had het huis bekeken en zo te zien beviel het hem wel. Maar nu wilde meneertje naar buiten. Binnen gezien, buiten ook alles zien. We keken elkaar aan, wat doen we nu? Men zegt katten altijd binnen houden bij een verhuizing. Maar ja Piepeloen is een buitenkat en niet binnen te houden. “Nou één rondje om het huis dan.” En ik liep met Piepeloen rond het huis. Je had dat kopje moeten zien! zo triomfantelijk en opgetogen. Na 1 rondje wilde hij nog wel een rondje. Hij liep iets verder en ik droeg hem naar binnen en wees op de kattenbak. Maar hij worstelde zich los en liep naar buiten. Chris zei:”Ik loop wel even naar de beek met hem.” Piepeloen volgde op de voet, natuurlijk hoge nood want hij deed direct zijn behoefte. Binnen gekomen gaf ik hem een bakje eten, op zijn nieuwe plekje. Hij zag er al helemaal gewend uit, en gedroeg zich alsof hij hier al jaren woonde.

De maanden December, Januari en Februari heb ik veel foto’s van Piepeloen gemaakt in de sneeuw.

3( plaatje PiepeloenHij was zo grappig dat ik er teksten bij schreef. Zijn ogen en uitdrukking spreken boekdelen. Toen het kouder werd dan min 10 ging hij de kattenbak gebruiken. Hij kreeg te koude pootjes. Ook omdat hij graag zijn plas en poep wil begraven en dat niet goed lukte met bevroren grond.

 

Maar een wandeling maken buiten, mochten we niet overslaan. Hij wilde iedere dag wandelen. Dat laat hij duidelijk merken.

Desnoods trekt hij mij van een stoel en loopt naar de deur om het aan te geven. Soms als ik de hele tuin rond liep en ook nog naar de beek op de berg, dan leek hij sikkeneurig te kijken, maar hij bleef mij steeds volgen.

2( Bij verhaal over Piepeloen

Laatste foto in de lucht ruikenIk had paden in de sneeuw voor hem geschept, en naar de beek de berg op, liep hij in mijn voetsporen. Hij was in het begin wel vaak bang en moest het meest wennen aan tractors, paarden en grote vrachtwagens met hout op de weg. Hij had die dingen allemaal nog nooit gezien in Oss. Maar langzaam trok hij zich er niets meer van aan. Als er mensen lopen met een hond dan gromt hij nog af en toe. Nog steeds iedere ochtend als Piepeloen en ik naar buiten gaan, dan staan we samen even de frisse lucht op te snuiven. En hij controleert of er geen wilde dieren in de tuin lopen en of alles veilig is, om een wandelingetje te maken.