Browsing Category

Gräsmark

Belevenissen, Dieren, Gräsmark

Verliefd op het kerkje

14/12/2015
1A 13 dec bij min 5

VERLIEFD OP HET KERKJE 14 DEC. 2015

Het was heerlijk weer in Zweden, in de nacht min 10 en overdag steeg het naar min 5. We besloten om een wandeling te maken naar het dorpje voor een paar boodschappen. Het zonnetje straalde op de takken met rijp maar verschool zich snel achter de bergen in de verte. Omdat het hier al rond half 4 ’s middags donker wordt. De lucht kleurt bijna iedere dag oranje en rood. Bij het kerkje van Gräsmark kon ik niet stoppen met foto’s maken, zo mooi was het. Ik probeer soms wat uit tegen de zon in en tussen de bomen door.

Ik ben verliefd kan ik wel zeggen, als ik treuzel om door te lopen zegt Chris vaak: “kom, ik heb het koud.”Hij heeft, ondanks zijn handschoenen, muts en dikke jas, ijsvingers en ziet wat blauw rond zijn lippen. Ik loop zonder jas en zonder handschoenen en heb het niet koud. Wel een verschil, van een gezond lichaam en een lichaam waarvan de stofwisseling niet goed werkt. Bij het lopen wordt ik zo warm dat ik zweet onder mijn trui, en ik krijg spijt van mijn sjaal. Misschien is dat ook niet helemaal gezond, maar toch wel fijn dat ik het nooit koud heb. Maar het kerkje had ik er mooi op, en dan heb ik een voldaan gevoel en popel om de foto’s te bekijken op de computer. Waar ik ze nog wat bij snij als dat nodig is. En thuis maak ik een lekker warm kopje koffie met warme melk en kijk naar de voederplaats waar de vele vogels naar toe komen vliegen. Zodra ik brood, appel, zonnebloempitjes, graan en pinda’s gestrooid heb, is het prachtig om te zien. Twee merels, 20 koolmeesjes, 6 pimpel meesjes, 2 glanskopjes 2 matkopjes, 2 zwarte meesjes, 4 Vlaamse gaaien en 4 boomklevers.

Belevenissen, Dieren, Gräsmark, Insecten

Een Logeer hondje

08/12/2015
013

Wandelen met de logeer hond.

Het is alweer even geleden, dat we hier een klein hondje (Tammo) te logeren hadden voor een week. Zo’n beestje heeft toch beweging nodig en moet zijn energie kwijt. Ik besloot toen om iedere dag de berg achter ons huis op te klimmen.

Niet via het gewone pad dat geleidelijk aan omhoog gaat, maar via het elanden pad. De hele week heb ik geen enkele dag overgeslagen. En Tammo vond het volgens mij ook heerlijk en liep strak achter mijn hielen omhoog. De eerste vier keer moesten ik nog 6 stops maken om even uit te puffen. Voor mijn conditie was het erg goed, maar dan zou ik het langer dan een week moeten vol houden. Het was heerlijk eigenlijk, jammer dat we niet vaker een hondje te logeren hebben. Maar ons Piepeloen vond het minder leuk. Onderweg keek ik naar alle bloemen en planten. En maakte van alle soorten een foto voor in het album. De vijfde en zesde dag hoefde ik maar vier keer te stoppen. Vanaf de berg heb je wel een prachtig uitzicht op het dal en het kerkje van Gräsmark. Het maakt niet uit wat voor weer ’t is. Het blijft mooi en bovenaan gekomen genoot ik van het wollegras dat daar groeit.

Er ging een goudvink op een takje zitten van een boom die net bij ’t uitzicht op ’t kerkje stond. Dat vond ik heel bijzonder om z’n mooie vogel erbij te hebben op de foto.

Ik zag een bessenstruikje gewoon in het wild staan op de berg. Langs het elanden pad loopt een stuk rots en er staan kleine boompjes. Alles groeit razend snel, want in de maanden juni en juli is het gras en struikgewas dat toen tot mijn knie kwam, nu tot mijn schouders. Overal zie je frambozen en als je bukt kleine bosaardbeitjes. Van frambozen had ik nog nooit jam gemaakt. In Nederland hadden we wel frambozen staan, maar de frambozen die daar aan kwamen stak ik altijd gelijk in mijn mond. Hier in Zweden ga ik speciaal met een emmertje op pad. Als Chris mij kwijt is, en denkt waar blijft ze toch zo lang, dan heb ik ineens een heleboel vruchtjes gevonden. In mijn broekzak zit ook standaard een plastic zakje.

Wat mij opviel was dat op ieder bloemetje wel een insect zit. In Zweden in het gebied waar wij wonen rijden weinig auto’s en het is één en al natuur. De insecten kunnen zich goed voortplanten en worden niet dood gereden. En de vele vogels die hier leven moeten ook allemaal eten, en er zijn veel vogels die insecten eten. En niet op onze voederplaats zonnebloempitjes komen eten. Zoals het goudhaantje, en ’t winterkoninkje, de bonte vliegenvanger, de Tjiftjaf, ’t staartmeesje en de fitus. Allemaal vogels die liever beestjes eten en vruchten. Maar iedere keer als ik stil stond om een bloem met insecten te fotograferen, kwam Tammo er overheen lopen. Hij snapte er niets van, en dacht waarschijnlijk dat ik wilde spelen omdat ik op mijn hurken ging zitten.

Ctrl-a (=alles), Ctrl-c (is kopiëren) en Ctrl-v (= plakken)

Belevenissen, Bomen planten en bloemen, Creatief bezig, Geen categorie, Gräsmark

EEN DAGJE NAAR MOEDERS

14/09/2015
huis bloemen en vlinder

Een dagje naar moeders! 10 Sept 2015

Mijn moeder Mie en haar man Lodewijk wonen twee uur rijden bij ons vandaan. Op de kaart hadden we gezien dat het via Charlotteberg en Koppom ’t kortst zou zijn. De tom-tom snapte ’t niet en begon gelijk al te zeuren dat we om moesten keren. Chris zei:”Die heeft eerst een bakje koffie nodig. Halverwege Charlotteberg kreeg hij ’t door en ontdekte zelfs een binnendoor weggetje langs Adolfsfors. Aan weerskanten zagen we glooiend grasland, akkers en meren. Met links en rechts een paar boerderijtjes en snoezige huisjes. De laatste 21 kilometer over een smal gruis weggetje met zeer scherpe bochten. Het ging omhoog en omlaag en gelukkig kwamen we niemand tegen. Het is nog veel stiller dan bij ons. Toen wij daar een paar jaar geleden waren hebben we 5 auto’s in 3 dagen geteld.

Zie foto van hun huis.

Het was fijn om elkaar weer te zien, Mie had appeltaart gebakken voor bij de koffie, die heerlijk smaakte met een beetje slagroom erbij. We waren langer dan een jaar niet meer bij hun geweest en erg benieuwd naar de paradijselijke tuin. Ze hebben mooie perken aangelegd met bloemen en planten. Een zelfgemaakte pergola met rozen en een druif ertegenaan waar mooie trossen aan hingen. Dat is toch wel bijzonder in Zweden. Daaraan kan je zien dat de aarde al een heel eind opgewarmd is. Voor de hond een hek eromheen zodat hij niet weg kan lopen, maar tevens kunnen de elanden en reeën de planten en boompjes niet meer opeten. De kleuren in de tuin waren prachtig en omdat Mie en Lodewijk kunstenaars zijn hebben ze de tuin ook voorzien van mooie vormen en beelden van steen en hout.

Zie foto van een beeld.

Lodewijk heeft een mooi werkplaatsje waar hij kunstige dingen van hout maakt. In hun voorkamer had hij tot onze verbazing een bijzondere reeks schilderijen gemaakt. Een ontwikkelingsweg in zeven stappen. Ik mocht er een foto van maken. Voor echte kunstliefhebbers is het te koop, vertelde Lodewijk. Geïnteresseerden kunnen uiteraard reageren.

Zie foto het werk van Lodewijk.

Voor het laatste werk van de reeks hing een mobiele vogel van papier, die als de kachel brandt zachtjes heen en weer vliegt. Het inspireerde mij enorm, en ik ga hem zeker ook proberen te maken. We spitten planten uit die ik graag wilde hebben voor onze eigen tuin. Zoals Wederik en de Rozenbottel. Mie verzamelde wat stekjes voor ons, van de Teunnisbloem en nog 3 anderen zette wij in een kartonnen kistje. Daarna kookte Mie voor ons een heerlijk middagmaal. Ik plukte voor het eten tomaatjes buiten. Ze smaakten lekker zoet en ik verbaasde mij erover dat er al zo veel rijp waren.

Foto van eten op ’t fornuis en kistjes met planten. En planten in een kistje

Helaas moesten we aan het einde van de middag weer terug, i.v.m. de reistijd en voor onze lieve Piepeloen. Hij wilde graag naar buiten en ik liep met hem een rondje tuin. Toen hij na zijn eten tevreden ging liggen, ben ik al mijn foto’s gaan bekijken. Bijna tweehonderd maar erg mooi. Net of je alles nog dunnetjes opnieuw beleeft bij het bekijken ervan. Het was een heerlijke dag.

Creatief bezig, DIngen maken, Geen categorie, Gräsmark

Binnenwerk

23/08/2015
010

Binnen werk (8 dagen zonder internet) 16 Sept. 2015

De paddenstoelen vinden het heerlijk! Regen! laat de regen maar komen. De uitdrukking:”Ze schieten als paddenstoelen uit de grond”is letterlijk te nemen. In het voorstukje van onze tuin naast de oprit staat het helemaal vol ineens. De beek raast naar beneden en onze put begint weer vol te stromen. Vanaf 30 Juni hadden we weinig water, omdat we zo nodig een plastic bad moesten vullen met 2500 liter water. Binnenwerk genoeg en ik besloot maar met de kabouters te beginnen. Chris had er drie van hun schors ontdaan, en die staan te drogen bij het fornuis. De grote kabouterpalen, waar ik al aan begonnen was, moet ik nog af schilderen. Één daarvan is voor Lodewijk zijn verjaardag, (de man van mijn moeder ) De andere grote kabouterpaal ligt binnen op de keukentafel nu het zo regent. Ons huisje ruikt naar verf maar dat vinden we niet zo erg.

Deze kabouter wordt voor een vrouw die we ontmoetten op ’t midzomerfeest. Er was gelijk een klik tussen ons omdat ze mijn bloemenkrans zo mooi vond. In een opwelling gaf ik haar mijn krans. Ze had een grote camera om haar nek, dus we raakte aan de praat omdat ik zoals jullie weten, ook graag foto’s maak. Ze vertelde dat ze in Gräsmark woonde. We schreven elkaars naam op en werden een paar dagen later facebook vrienden. We nodigden haar uit op de koffie. Toen ze bij ons kwam, zag ze de kabouterpalen staan en bestelde er meteen één. Ze wilde er graag een eekhoorn en een goudvink op hebben. Dat probeerde ik vandaag, maar soms wil het niet in één keer lukken. Ik miste wat energie of de schilder spirit zoals ik het noem. Dan kan je het graag willen, maar als je merkt dat het niet gaat kan je beter stoppen. Wat ik geschilderd had moest drogen. Ons internet lag eruit, want ze zijn met G4 bezig en ons kastje hadden ze naar het adres van Rita gestuurd. Blijkbaar stond er nog iets niet goed in hun computer. We hebben met Net1 gebeld en ze beloofden ons een nieuwe te sturen. Een winterslaap houden kwam even in me op, is nog niet zo’n gek idee van die beer boven in de bergen. Gelukkig hadden we nog een paar geweldige films die we in bed hebben liggen kijken. Met dank aan onze vrienden Dorie en Riennie die ze naar ons opgestuurd hadden. Het fornuisje opgestookt, twee mokken koffie erbij en Piepeloen lag gezellig bij ons op de dekens.

De Films van Steven King waren geweldig, hoe wisten ze dat we daarvan houden vroeg Chris. We zagen ook een documentaire over de eerste voetstappen van de mens in Australië. Hoe de Aboriginals 45.000 jaar geleden al met gereedschappen werkten, en tekeningen maakten op de rotsen. Tussen de films door liet Piepeloen een miauwtje horen, dat ik herkende als zijn:”ik moet plassen” geluidje. Ik zette de deur open en zei:”Ga maar even plassen, mamma gaat niet mee door de regen.” Ik maakte nieuwe koffie met een boterham. Piepeloen kwam al snel weer binnen, hij kreeg wat kattenmelk van mij en installeerde zich weer lang uitgestrekt op bed. De muziek, de natuur en de kleuren waren erg mooi en overweldigend. De gordijnen lekker dicht om de grijze nevel in de tuin, niet te zien door het raam. Het geluid van de regen is bijna niet te horen in ons huisje, omdat het goed geïsoleerd is. Het binnenwerk lag stil en wij ook en genoten van de films.

Belevenissen, Bomen planten en bloemen, Gräsmark, Omgeving, Onderweg

OP DE WANDELING

21/08/2015
1a dichterbij

Op de wandeling! 21 Aug.2015

Vandaag stond er een wandeling in de planning. Bijtijds uit bed en naar buiten met een bak koffie.
Mooi weer – check,
voelen ons goed check
boterhammen gesmeerd check,
Flesjes drinken mee check
En veel zin om te lopen check

We wilden een steile berg beklimmen in het natuur reservaat bij Gettjärn. We reden er met de auto naar toe en parkeerden die bij het bord met de route erop.

1a bord overzicht        1a wandeling

 

De wandeling bleek maar 1 kilometer, een makkie zou je zeggen, maar we waren al gewaarschuwd dat het een zware klim zou zijn door mijn moeder en haar man, die daar al naar boven waren geweest. Het pad was mooi met rotsen aan de zijkant en goed aangegeven. We deden er bijna een uur over om boven te komen en het was inderdaad vrij heftig op sommige plekken. Er groeiden overal bosbessen en ’t zonnetje scheen zo mooi tussen de takken door op het groene mos dat als een dekentje over alle stenen heen lag.

 1a rotsen langs 't pad            

Bovenop de berg was een plateau, het uitzicht was aardig maar niet zo spectaculair als bij ons. Door het aanhoudende warme weer was het wat heiig en de lucht strak licht blauw, en zo goed als wind stil. Mijn voorkeur gaat meer uit naar woeste wolken en windveren in de luc1a flinke klimht. Maar na deze klim waarbij ons hart in ons keel bonkte, smaakte een boterham en een flesje drinken extra lekker. We genoten van de rust, en ik zag twee jonge vogeltjes die ik op de foto kon zetten. Er stonden mooi gevormde dode bomen bovenop het plateau. Er lag een gasten boekje met een pen erbij in een soort brievenbus waar ik iets in geschreven heb. De man van mijn moeder had er ook iets in geschreven, dat was grappig om te ontdekken. Toen we weer helemaal bijgekomen waren liepen we langzaam de berg weer af. Er liep nog een pad ergens anders heen, dat niet op het bord te zien was geweest. Dat houden we in gedachten voor als we weer een wandeling op de planning hebben. Het zag er minder bewandeld uit, midden door het bos, en het leek ons erg spannend. Misschien kunnen we op de kaart kijken of er meer te zien is, waar het heen leid. Maar Gettjärnsklätten is zeker een aanrader voor diegene die zin heeft in een kleine maar pittige wandeling.

 

1a bovenaan een vogeltje       014       1a dode bomen

Belevenissen, Gräsmark

BELEVENISSEN

11/08/2015
De Tosseberg

NIEUWE VRIENDSCHAP      11 aug.2015

Wat kan je er soms vol van zijn leuke mensen te ontmoeten. Mensen waarbij je ’t gevoel krijgt ze al tientallen jaren te kennen. Mensen die maar een half woord nodig hebben en je begrijpen. Mensen die ons sprookje volgden, en ’t in het echt wilden zien. Ze kwamen ‘s middags bij ons aan, in de veronderstelling een paar uurtjes te blijven. We dronken koffie en merkten al snel dat het heel erg klikte. Na een kop soep en wat brood liepen we de berg op. We vonden een grote drol op het elanden pad en dachten dat het van een beer was.

Foto poep   zomer elanden poep.

We lieten het zien op facebook en daar vertelden ze ons dat het de zomerpoep van de eland was. We hadden leuke gesprekken tot laat in de avond. Met een blokje kaas, een wijntje en een sapje was het super gezellig. We zouden de volgende ochtend samen ontbijten en dan zouden de mensen weer verder reizen. De camper stond gereed, alles weer netjes ingepakt. Bij een bakje koffie en een plakje ontbijtkoek dat ze voor ons mee hadden genomen, bleken ze geen plannen te hebben. Ik vroeg of ze niet een dag langer wilden blijven om met ons het meer rond te wandelen. Dat leek hun wel leuk en dus bleven ze een dag. Het was heerlijk weer, en erg gezellig.

foto van het kerkje achterkant.

Bij ’t kerkje van Gräsmark werd er op ijs getrakteerd en we liepen daarna terug naar huis. Na een voetenbad in onze tuin en we nog zaten te genieten van ’t zonnetje kwam er een Nederlandse kennis van ons de oprit op gelopen met een fiets aan zijn hand. De man die hier een vakantie huis heeft bleek de mensen te kennen en in Nederland niet ver bij hun vandaan te wonen. Hoe toevallig en bijzonder kan het zijn, om elkaar in Zweden te ontmoeten. Die man op zijn fiets kwam even zeggen dat de vakantie er weer op zat en beloofde de volgende ochtend nog even met zijn vrouw langs te komen. Ik maakte daarna ’t eten en dat was zevenblad stamppot met kip en salade, en hadden weer een gezellige avond. We speelden een potje rummikub en we hadden lol. Rond 12 uur ‘s nachts keken we naar de sterren, we zagen er een paar vallen met een oplichtende streep door de lucht. Het was erg mooi. Ze zouden in de ochtend vertrekken, en weer haalden wij hun over nog een dag te blijven. De Nederlandse kennis kwam nog even met zijn vrouw afscheid nemen en dronk een bakje koffie mee. Een drukke maar gezellige boel in ons keukentje. We maakten plannen om naar de Tosseberg te gaan. Een hoge berg met een mooi uitzicht en daar vlakbij is ook een grote Loppis.

foto van het uitzicht en de loppis

Erg leuk te combineren op een middagje. We hebben met zijn vieren genoten en deden op de terugweg boodschappen voor het avondeten. We werden alweer getrakteerd op een ijsje en genoten ervan op het bankje voor ’t kleine supermarktje van Gräsmark. We aten macaroni en na het eten luisterden we muziek op de computer. Onder de potjes rummikub hadden we plezier en keken weer naar de mooie sterrenhemel. De volgende ochtend zouden ze echt vertrekken en ik had het nog niet eerder meegemaakt dat het mij zo aangreep. Als het aan mij lag, hadden ze nog heel lang mogen blijven, maar ik snapte wel dat er een keer een eind aan moest komen. Het waren bijzonder fijne dagen met de mensen die we als vrienden in ons hart hebben gesloten. We zijn blij dat wij ze hebben mogen leren kennen.

Bomen planten en bloemen, Dieren, Gräsmark, Rond het huis, Tuin werk

BLOEMENTUIN

04/08/2015
vergeetmijniet

Wandelen met de logeer hond.

Het is alweer even geleden, dat we hier een klein hondje (Tammo) te logeren hadden voor een week. Zo’n beestje heeft toch beweging nodig en moet zijn energie kwijt. Ik besloot toen om iedere dag de berg achter ons huis op te klimmen.

Foto van Tammo op de berg

Niet via het gewone pad dat geleidelijk aan omhoog gaat, maar via het elanden pad. De hele week heb ik geen enkele dag overgeslagen. En Tammo vond het volgens mij ook heerlijk en liep strak achter mijn hielen omhoog. De eerste vier keer moesten ik nog 6 stops maken om even uit te puffen. Voor mijn conditie was het erg goed, maar dan zou ik het langer dan een week moeten vol houden. Het was heerlijk eigenlijk, jammer dat we niet vaker een hondje te logeren hebben. Maar ons Piepeloen vond het minder leuk. Mijn aandacht en liefde moest hij nu delen met Tammo, en snachts was zijn plaats bezet op de tekens tussen mijn benen. En Piepeloen zijn etensbakje stond natuurlijk op een andere plaats, omdat Tammo het anders leeg zou eten. Onderweg keek ik naar alle bloemen en planten. En maakte van alle soorten een foto voor in het album. De vijfde en zesde dag hoefde ik maar vier keer te stoppen. Vanaf de berg heb je wel een prachtig uitzicht op het dal en het kerkje van Gräsmark. Het maakt niet uit wat voor weer ’t is. Het blijft mooi en bovenaan gekomen genoot ik van het wollegras dat daar groeit.

zie foto Wollegras

Er ging een goudvink op een takje zitten van een boom die net bij ’t uitzicht op ’t kerkje stond. Dat vond ik heel bijzonder om z’n mooie vogel erbij te hebben op de foto.

Foto goudvink en kerk op achtergrond.

Ik zag een bessenstruikje gewoon in het wild staan op de berg. Langs het elanden pad loopt een stuk rots en er staan kleine boompjes. Alles groeit razend snel, want in de maanden juni en juli is het gras en struikgewas dat toen tot mijn knie kwam, nu tot mijn schouders. Overal zie je frambozen en als je bukt kleine bosaardbeitjes. Van frambozen had ik nog nooit jam gemaakt. In Nederland hadden we wel frambozen staan, maar de frambozen die daar aan kwamen stak ik altijd gelijk in mijn mond. Hier in Zweden ga ik speciaal met een emmertje op pad. Als Chris mij kwijt is, en denkt waar blijft ze toch zo lang, dan heb ik ineens een heleboel vruchtjes gevonden. In mijn broekzak zit ook standaard een plastic zakje.

foto frambozen op mijn hand.

Wat mij opviel was dat op ieder bloemetje wel een insect zit. In Zweden in het gebied waar wij wonen rijden weinig auto’s en het is één en al natuur. De insecten kunnen zich goed voortplanten en worden niet dood gereden. En de vele vogels die hier leven moeten ook allemaal eten, en er zijn veel vogels die insecten eten. En niet op onze voederplaats zonnebloempitjes komen eten. Zoals het goudhaantje, en ’t winterkoninkje, de bonte vliegenvanger, de Tjiftjaf, ’t staartmeesje en de fitus. Allemaal vogels die liever beestjes eten en vruchten. Maar iedere keer als ik stil stond om een bloem met insecten te fotograferen, kwam Tammo er overheen lopen. Hij snapte er niets van, en dacht waarschijnlijk dat ik wilde spelen omdat ik op mijn hurken ging zitten. In de kas staan de pompoen planten ook in bloei en de sla zou ik al kunnen eten. De augurken en komkommers zijn een beetje traag, misschien moeten we daar volgend jaar eerder mee beginnen.

Zie foto van de kas.

Gräsmark, Omgeving

ONDERWEG

03/08/2015
boswinter

Er even tussenuit 3e foto die mag naast de foto van het gekleurde glasER EVEN TUSSENUIT!

blog onderweg  1e  foto het kaartjeWe hadden besloten eens een dagje uit te gaan. We kregen van iemand een tip dat er een uitzicht toren was en een loppis. (Een loppis is een soort kringloopwinkel die je overal in Zweden ziet) Het was op de weg van Sunne naar Torsby, niet zo erg ver bij ons vandaan. We keken op de kaart en hemelsbreed bleek het zelfs heel dichtbij. Rond de 13 kilometer van ons huis, als we binnendoor zouden kunnen rijden. Ik heb de rose stipjes op de kaart gezet. Van ons huis naar de Loppis. En op de kaart ziet U de Tossenberg waar we een prachtig uitzicht hadden.

Van de zomer gaan we dat zeker nog een keer proberen, dat vinden wij een uitdaging. Het bleek 1 van de grootste loppis in Värmland te zijn, en alles was prachtig op kleur en soort uitgestald. Echt alles wat je kan bedenken aan spullen was er te vinden. Van hele oude spullen tot nieuwen. En naar het materiaal was ook gekeken.

Er even tussenuit 3e foto die mag naast de foto van het gekleurde glas

Glas, hout, en koper stonden netjes bij elkaar.

Voor verzamelaars van iets, bijvoorbeeld kikkers was er zeker iets te vinden

 

We liepen rond en proefde de sfeer, ik vond het geweldig en maakte foto’s. Als je dan thuis op de computer de foto’s ziet, dan kan je nog eens na genieten, blog onderweg 2e foto glaswerkwant ik merk sinds ik boven de 42 ben dat ik niet meer zo veel indrukken tegelijk kan opnemen. Als er teveel beelden op me af komen en verlies ik de helft. De grote schuur waar al die mooie dingen stonden lag ook mooi in het land. Omgeven door groen met Lupines langs de weg.

Op de afdeling kabouters en trollen vond Chris die grijze paddenstoel wel mooi met dat gezicht erin.

foto 2 bij de trollen naast die andere Foto 1 van de trollen

We kochten een paar dvd’s met mooie films en reden door naar het uitzichtpunt: De Tossenberg. om er te komen was dat al heel indrukwekkend. We reden met de auto in zijn tweede versnelling een steile helling op. In de winter was deze gesloten, dat konden we zeker begrijpen. Boven op de berg gekomen bleek het een zeer commercieel plekje voor toeristen te zijn. Een winkeltje stond er met souveniers een uitkijktoren waar je voor moest betalen een toilet gebouw en een restaurant. Maar het uitzicht was erg mooi daar bovenop. Bij een zonnig en wolkeloze lucht had het misschien nog mooier geweest. Maar dit was zeker leuk om samen met de loppis een keer gezien te hebben.

laatste foto het uitzicht op de Tossenberg onderste foto

Belevenissen, Bomen planten en bloemen, Creatief bezig, DIngen maken, Gräsmark

CREATIEF BEZIG

03/08/2015
Op de trap liggen ze

VROEGER EN NU

Waarschijnlijk ben ik nu eindelijk op de plek beland, waar ik altijd al had moeten zijn. Hier in de natuur, in ons sprookje in Zweden.

Alles wat met de paplepel is ingegoten komt nu naar buiten en tot uiting. Omdat ik er tijd, ruimte blog vroeger en nu foto 1 van mijen energie voor heb. Ik kan hier laten zien wat ik in me heb en ik zal vertellen hoe dat gekomen is. De boerderij (waar ik opgroeide) stond op het platteland aan een klein weggetje. Aan de ene kant langs de weg lagen de weilanden die zich uitstrekten tot Hekendorp en Haastrecht. Aan de andere kant stonden de boerderijen met slootjes tussen de stukken grond. Mijn wereld was beperkt daar in de natuur. Ik wist niets van winkels, bioscopen, cafés, auto’s, geld en alles wat er nog meer is daarbuiten.

blog vroeger en nu foto 2 van mij blog vroeger en nu foto 3 blog vroeger en nu foto 4 van mij

Mijn moeder leerde mij alles over planten, dieren, kleuren en handvaardigheden. We zaten uren en dagen samen te tekenen en te schilderen. Ze is al haar leven lang een professionele kunstenares. Ze breidde, naaide, borduurde, en maakte kleden op haar grote weefgetouw. We hadden zelfs een potterbakkers tafel waar je vazen op kon draaien, bekers en schalen. Mijn moeder maakte foto’s van mij en mijn zusje van de tuin en de dieren. We hadden een donkere kamer in de schuur waar ze de foto’s zelf ontwikkelden.

Op de boerderij hadden we schapen in het begin, ganzen, kippen en konijnen. In de winter werden er een paar geslacht voor ons vlees. Mijn vader bakte brood en teelde alle soorten groente in de grote groenten tuin. We hadden een paar bijen kasten voor honing een paar grote boomgaarden met alle soorten vruchten en we gingen nooit naar een winkel. Eieren van de kippen, en bij de buurman, die veel koeien had, haalde we melk, kaas en boter.

blog vroeger en nu brood en kunst werkenOp de boerderij hadden we geen TV en de radio nooit aan. Hoe ik opgroeide was ver weg van de “normale” wereld. Alles wat ik leerde was op het creatieve gebied.!!! Koken heb ik op latere leeftijd geleerd en daar houd ik enorm van. Vooral voor mensen die alles lusten is het leuk.

Volgens Chris kan ik het erg goed, want hij zegt iedere keer na een maaltijd, je mag weer een dagje blijven. (als grapje bedoeld natuurlijk) Ik houd van tuinieren, lekker hard zwoegen buiten, mooie perken maken en houtzagen. Eigenlijk houd ik van alles, ze zeggen wel over mij dat ik een veelzijdig mens ben. Het enige waar ik minder goed in ben is het huishouden. Ik kan mijn gedachten er niet bij houden. van boven naar beneden werken vergeet ik wel eens. Dan sla ik dingen over, of doe het half. Het is maar goed dat Chris mij daarin een beetje bij kan sturen. Lezen ben ik ook pas later gaan doen. Er is niets lekkerder dan met een mooi boek in de zon te liggen na een paar uur hard werken.

 

Dieren, Gräsmark

DIEREN

30/07/2015
eek

NIET NORMAAL:

Het leukst om te lezen zijn de hele gewone dingen. De dagelijkse bezigheden, die iedereen zal herkennen. Alleen in Zweden kan ik het toch niet normaal noemen. Ik schuif de gordijnen aan de kant in de keuken en kijk op de voederplaats. Daar zitten heel parmantig, twee schattige kleine eekhoorn baby’s aan hun ontbijtje. Met hun handjes houden ze de korf vast waar ik geschilde appels in heb gedaan, omdat de vetbollen nergens meer te krijgen waren.

In Nederland zouden ze normaal zeggen, je moet die beestjes geen vetbollen geven, maar hun kostje zelf bij elkaar laten zoeken. Maar in Zweden loopt de natuur een maand achter op Nederland en eekhoorn kindjes zijn pas eind Mei rond aan het wandelen. Waarschijnlijk is er niemand daar die ineens twee families heeft rond lopen met in totaal vijf kleintjes.

1A echte mooie 1A mooiste kleine 1A wat een snoepie ab3 e11b closeup e16b eb4

 

Het is jammer dat ik het gras niet goed bij heb gehouden anders hadden jullie de voetjes kunnen zien. De knipschaar waar ik een poging mee gedaan had was bot en ’t gras groeit idioot hard uit het vogelzaad, dat is niet normaal. Op stukken waar je gras zou willen hebben wil het niet groeien, en juist op onze voederplaats, waar ik het niet wil hebben, schiet het de grond uit. Op een voederplaats zou je verwachten dat de vogels het zaad ’t eerst opeten, Dit klinkt niet echt normaal 🙂

Het is regenachtig vandaag. Zoals iedere ochtend loop ik naar buiten met mijn plastic instap schoentjes die ik normaal binnen en buiten draag. Maar vandaag bleek het geen succes te zijn. Waar ons Piepeloen (de kat) zijn plas wilde doen, is het gras hoog en ’t fluitekruid tot aan mijn borst.

bloik naar boven via de zijkant

Mijn sokken en broek kon ik binnen weer uit doen, die waren helemaal nat. Dat kon niet normaal verlopen vandaag. De koffie was bijna op dus we moesten naar de winkel. Onze auto heeft al 2 weken start problemen. Als je de sleutel omdraait om te starten hoor je alleen een klik. Het zal een versleten startmotor zijn. Twee weken geleden hebben we die besteld bij onze garage meneer. het is niet normaal dat het bestellen van een startmotor zo lang duurt. In Nederland had zoiets al gemaakt geweest. In Zweden is het vrij normaal dat alles wat langzamer gaat. Als alle winkels op hellingen hadden gestaan, was het geen probleem geweest. De auto loopt vrijwel meteen als je hem de helling afduwt. Chris wacht in de auto bij de winkel met draaiende motor als er geen helling is. Ik ren dan als een speer naar binnen, voor de boodschappen. Maar heel gek, Chris deed de garage deuren open om de auto eruit te duwen, maar hij wilde WEL starten. Eigenlijk niet normaal dat hij het ineens wel deed, terwijl hij het al twee weken liet afweten. We waren snel weer thuis en ik wilde in bad.

Zie de teil op de foto waar ik eigenlijk niet helemaal in pas, maar ja ik heb dan ook geen normaal postuur.

1 paardenbloem hoog voor onze tobbeIk stak het vuur aan in ’t fornuis. Dat was een goed plan want met die regen werd alles een beetje klam, en nu werd ons huisje lekker warm en het water in de pannen op het vuur ook. Het lukte vandaag mijn rug onder water te krijgen. Mijn benen in de lucht en mijn hoofd op mijn borst. Het water gutste hier en daar over de rand, maar dat ving de handdoek op die ik eronder had gelegd. Normaal gesproken kan het dan geen kwaad een beetje water. Na het bad bakte ik twee eitjes met spek voor Chris met aardappelpuree eronder. Zelf at ik de rode bietjes op die we gekregen hadden. Uit de tuin plukte ik wat sla. Dat klinkt heel normaal maar voor mij was dat een feest. De eerste sla uit de tuin, die mijn moeder geplant had toen ze bij ons op bezoek was. Ze zijn goed aangeslagen en om uit je eigen tuin iets te eten is geweldig. Onze eigen sla plantjes gingen de mist in, omdat je die normaal in een kas op moet kweken die we nog niet hebben. Volgend jaar gaan we dat beter aanpakken. Er waren ook allerlei omstandigheden die een beetje tegen zaten. Eind April had ik ineens stenen in mijn galblaas, die er in het ziekenhuis uitgehaald moesten worden. En dan is het vrij normaal dat ze je hele galblaas eruit halen. Een dikke maand kon ik weinig omdat mijn wonden moesten genezen. Maar de maand Mei was in de afgelopen 10 jaar de koudste en natste maand. Dus echt normaal kon je dat ook niet noemen. De grond dieDE kas bij de buurman omgeploegd zou worden bleek niet geschikt om groente te verbouwen. Het was geen normale zwarte aarde maar klei met stenen zonder wormen. We hebben plan A moeten vervangen voor plan B, ergens anders een groenten tuin aanleggen. Toen kregen we de kas van de buurman aangeboden, we mochten hem op zijn grond gebruiken. We waren daar erg blij mee en gingen kijken.

 

Verder verliep de dag vrij normaal alleen we hoorden geweer schoten. Het enige nadeel in ons sprookje, is dat er een schietbaan vlak bij zit. Dus het is vrij normaal dat je schoten hoort. Gelukkig is wordt er maar twee keer per week een half uurtje geschoten.