Browsing Category

DIngen maken

Creatief bezig, DIngen maken, Geen categorie, Gräsmark

Binnenwerk

23/08/2015
010

Binnen werk (8 dagen zonder internet) 16 Sept. 2015

De paddenstoelen vinden het heerlijk! Regen! laat de regen maar komen. De uitdrukking:”Ze schieten als paddenstoelen uit de grond”is letterlijk te nemen. In het voorstukje van onze tuin naast de oprit staat het helemaal vol ineens. De beek raast naar beneden en onze put begint weer vol te stromen. Vanaf 30 Juni hadden we weinig water, omdat we zo nodig een plastic bad moesten vullen met 2500 liter water. Binnenwerk genoeg en ik besloot maar met de kabouters te beginnen. Chris had er drie van hun schors ontdaan, en die staan te drogen bij het fornuis. De grote kabouterpalen, waar ik al aan begonnen was, moet ik nog af schilderen. Één daarvan is voor Lodewijk zijn verjaardag, (de man van mijn moeder ) De andere grote kabouterpaal ligt binnen op de keukentafel nu het zo regent. Ons huisje ruikt naar verf maar dat vinden we niet zo erg.

Deze kabouter wordt voor een vrouw die we ontmoetten op ’t midzomerfeest. Er was gelijk een klik tussen ons omdat ze mijn bloemenkrans zo mooi vond. In een opwelling gaf ik haar mijn krans. Ze had een grote camera om haar nek, dus we raakte aan de praat omdat ik zoals jullie weten, ook graag foto’s maak. Ze vertelde dat ze in Gräsmark woonde. We schreven elkaars naam op en werden een paar dagen later facebook vrienden. We nodigden haar uit op de koffie. Toen ze bij ons kwam, zag ze de kabouterpalen staan en bestelde er meteen één. Ze wilde er graag een eekhoorn en een goudvink op hebben. Dat probeerde ik vandaag, maar soms wil het niet in één keer lukken. Ik miste wat energie of de schilder spirit zoals ik het noem. Dan kan je het graag willen, maar als je merkt dat het niet gaat kan je beter stoppen. Wat ik geschilderd had moest drogen. Ons internet lag eruit, want ze zijn met G4 bezig en ons kastje hadden ze naar het adres van Rita gestuurd. Blijkbaar stond er nog iets niet goed in hun computer. We hebben met Net1 gebeld en ze beloofden ons een nieuwe te sturen. Een winterslaap houden kwam even in me op, is nog niet zo’n gek idee van die beer boven in de bergen. Gelukkig hadden we nog een paar geweldige films die we in bed hebben liggen kijken. Met dank aan onze vrienden Dorie en Riennie die ze naar ons opgestuurd hadden. Het fornuisje opgestookt, twee mokken koffie erbij en Piepeloen lag gezellig bij ons op de dekens.

De Films van Steven King waren geweldig, hoe wisten ze dat we daarvan houden vroeg Chris. We zagen ook een documentaire over de eerste voetstappen van de mens in Australië. Hoe de Aboriginals 45.000 jaar geleden al met gereedschappen werkten, en tekeningen maakten op de rotsen. Tussen de films door liet Piepeloen een miauwtje horen, dat ik herkende als zijn:”ik moet plassen” geluidje. Ik zette de deur open en zei:”Ga maar even plassen, mamma gaat niet mee door de regen.” Ik maakte nieuwe koffie met een boterham. Piepeloen kwam al snel weer binnen, hij kreeg wat kattenmelk van mij en installeerde zich weer lang uitgestrekt op bed. De muziek, de natuur en de kleuren waren erg mooi en overweldigend. De gordijnen lekker dicht om de grijze nevel in de tuin, niet te zien door het raam. Het geluid van de regen is bijna niet te horen in ons huisje, omdat het goed geïsoleerd is. Het binnenwerk lag stil en wij ook en genoten van de films.

Belevenissen, Bomen planten en bloemen, Creatief bezig, DIngen maken, Gräsmark

CREATIEF BEZIG

03/08/2015
Op de trap liggen ze

VROEGER EN NU

Waarschijnlijk ben ik nu eindelijk op de plek beland, waar ik altijd al had moeten zijn. Hier in de natuur, in ons sprookje in Zweden.

Alles wat met de paplepel is ingegoten komt nu naar buiten en tot uiting. Omdat ik er tijd, ruimte blog vroeger en nu foto 1 van mijen energie voor heb. Ik kan hier laten zien wat ik in me heb en ik zal vertellen hoe dat gekomen is. De boerderij (waar ik opgroeide) stond op het platteland aan een klein weggetje. Aan de ene kant langs de weg lagen de weilanden die zich uitstrekten tot Hekendorp en Haastrecht. Aan de andere kant stonden de boerderijen met slootjes tussen de stukken grond. Mijn wereld was beperkt daar in de natuur. Ik wist niets van winkels, bioscopen, cafés, auto’s, geld en alles wat er nog meer is daarbuiten.

blog vroeger en nu foto 2 van mij blog vroeger en nu foto 3 blog vroeger en nu foto 4 van mij

Mijn moeder leerde mij alles over planten, dieren, kleuren en handvaardigheden. We zaten uren en dagen samen te tekenen en te schilderen. Ze is al haar leven lang een professionele kunstenares. Ze breidde, naaide, borduurde, en maakte kleden op haar grote weefgetouw. We hadden zelfs een potterbakkers tafel waar je vazen op kon draaien, bekers en schalen. Mijn moeder maakte foto’s van mij en mijn zusje van de tuin en de dieren. We hadden een donkere kamer in de schuur waar ze de foto’s zelf ontwikkelden.

Op de boerderij hadden we schapen in het begin, ganzen, kippen en konijnen. In de winter werden er een paar geslacht voor ons vlees. Mijn vader bakte brood en teelde alle soorten groente in de grote groenten tuin. We hadden een paar bijen kasten voor honing een paar grote boomgaarden met alle soorten vruchten en we gingen nooit naar een winkel. Eieren van de kippen, en bij de buurman, die veel koeien had, haalde we melk, kaas en boter.

blog vroeger en nu brood en kunst werkenOp de boerderij hadden we geen TV en de radio nooit aan. Hoe ik opgroeide was ver weg van de “normale” wereld. Alles wat ik leerde was op het creatieve gebied.!!! Koken heb ik op latere leeftijd geleerd en daar houd ik enorm van. Vooral voor mensen die alles lusten is het leuk.

Volgens Chris kan ik het erg goed, want hij zegt iedere keer na een maaltijd, je mag weer een dagje blijven. (als grapje bedoeld natuurlijk) Ik houd van tuinieren, lekker hard zwoegen buiten, mooie perken maken en houtzagen. Eigenlijk houd ik van alles, ze zeggen wel over mij dat ik een veelzijdig mens ben. Het enige waar ik minder goed in ben is het huishouden. Ik kan mijn gedachten er niet bij houden. van boven naar beneden werken vergeet ik wel eens. Dan sla ik dingen over, of doe het half. Het is maar goed dat Chris mij daarin een beetje bij kan sturen. Lezen ben ik ook pas later gaan doen. Er is niets lekkerder dan met een mooi boek in de zon te liggen na een paar uur hard werken.

 

Belevenissen, DIngen maken, Gräsmark, Omgeving, Onderweg

JAM MAKEN

09/07/2014
mooie grote

Vruchten plukken: 19 Augustus 2015

Waarschijnlijk voor de laatste keer dit jaar liep ik een klein stukje de berg op om frambozen te plukken die langs het pad groeien. De afgelopen vijf dagen was het schitterend weer en steeds tegen de dertig graden, dus dan verdrogen de frambozen snel of worden overrijp en vallen eraf. Piepeloen liep mee, maar toen ik ergens met mijn emmertje ’t struikgewas in dook en bemerkte dat ik hem niet meer in de gaten kon houden ging hij zijn eigen gang. Ik had mijn laarzen aangedaan tegen teken en mieren die graag omhoog lopen als ze de kans krijgen. Maar op een laars glijden ze uit. En op mijn blote armen had ik wat eigengemaakte pepermunt olie gesmeerd. De vliegen en muggen als die er zitten ruiken mijn zweet dan minder snel en komen niet op mijn arm zitten. Maar bij erg mooi weer is er geen mug te bekennen. De lekkerste en grootste frambozen hangen altijd onder de blaadjes. Ik dacht je moet toch eigenlijk een beetje gek zijn om dit te gaan doen. Overal voelde ik beestjes kruipen en het zweet gutste al snel van mijn hoofd af. Ik stond krom gebogen en soms wankel op een stronk of steen of ergens tussen takken en hooggras. Opeens zat er een grote spin op de rand van mijn emmertje. Hij had een wit lijf met een kruis erop. Ik heb hem een klein zetje gegeven toen ik bekomen was van de schrik. Je wil je emmertje, dat na een uur plukken nog maar driekwart vol zit, niet laten vallen natuurlijk. Ik dacht aan de heerlijke jam die ik zou gaan maken, en ieder vruchtje is er één. Net toen ik dacht, mooie framboos met kevernou houd ik het voor gezien, zag ik nog een paar mooie takjes met frambozen. Een vogel vloog verschrikt op, die had het goed gezien, dat ze daar lekker dik en groot waren. Met één hand houd ik het takje omhoog waarna ik ’t takje over pak met een paar vingers waar ik het emmertje mee vast houd. Dan pluk ik met de andere hand de frambozen. En frambozen kan je het beste heel langzaam plukken. Zodat je alleen het framboosje eraf trekt en niet het kroontje waar hij aan zit. Dan hoef je ze amper schoon te maken voordat ze de pan in gaan. Mijn emmertje was bijna vol, toen ik aan een takje een grote groen/gele kever zag zitten die zich vastgebeten had in een framboos. Tjonge dacht ik, had ik ook gedaan als ik een kever was. Me goed vastbijten in een lekkere framboos. Daar wilde ik een foto van nemen. Het emmertje voorzichtig tussen mijn ene arm geklemd en peuterde ’t ritsje van mijn camera los. Met 1 hand moest ik het takje omhoog houden en met de andere een foto nemen. Het emmertje met uiterste concentratie vast blijven klemmen. En zie het is gelukt.

Voor een lekker potje frambozen jam heb je best veeFrambozen jam gemaaktl nodig dacht ik. Niet alleen gelei suiker maar ook liefde, aandacht, geduld, techniek, uithoudingsvermogen, lef, tijd, goeie kleding en geen angst voor beestjes. Als je al die ingrediënten hebt, dan krijg je de lekkerste jam.frambozen op het blad


Bomen planten en bloemen, Creatief bezig, DIngen maken, Gräsmark

SEIZOENSGEBONDEN

07/07/2014
DE 4 SEIZOENEN

7 sneeuwpoppen in 1 winter. (27 Mei 2015)

Verzamelfoto van de 7 Sneeuwpoppen

Eind November kregen we de eerste sneeuw en ik sprong een gat in de lucht toen ik uit het raam keek smorgens. In een paar seconden voelde ik mij 35 jaar jonger. Net of ik een wonderdrankje had gedronken zoals Ellis in Wonderland en van heel groot ineens heel klein werd. Geef mij maar sneeuw en ik ben weer een kind. Ik was uren buiten, vergat te eten en te drinken. Ik ging vragen of Chris een foto van mij wilde maken met mijn eerste sneeuwpop. Chris vroeg:”Je vermaakt je wel geloof ik?” Ik was door het dollen heen, dat kon hij wel zien. De eerste sneeuwpop bleek achteraf de gewoonste van allemaal te zijn. Wel met een gezichtje erin maar zelf vond ik hem niet bijzonder.

Foto sneeuwpop en ik. Foto ik met gele trui lachend.

De 2e sneeuwpop maakte ik in December, de 3e in Januari. Nummer vier werd een vrouw en haar maakte ik onderaan de oprit in Februari. Die sjaal die ze om heeft, mocht ze alleen voor de foto even lenen. Ik wilde dat alle mensen die langs reden op ons weggetje haar zagen. Haar ogen met steentjes en haar mond met steentjes erin gedrukt.

Foto sneeuwvrouw 4.en foto met nr 4 en ik met zwarte muts.

En takjes op haar hoed. Ik was reuze trots. De eerste vrouwelijke sneeuwpop die ik in mijn leven had gemaakt. Haar borsten waren alleen niet zo duidelijk zichtbaar, dat vonden sommigen facebook vrienden dan weer jammer. Dus ik had me voorgenomen om nog eens een vrouw te proberen en dan duidelijke borsten te maken.
Op 1 Maart viel er nog wat verse plaksneeuw bij en op die ochtend maakte ik 3 sneeuwpoppen. En de 7e sneeuwpop werd gelukkig weer een vrouw. Haar ogen en mond maakte ik met bruine blaadjes, haar oorbellen en ketting ook.

Foto van de laatste 3 sneeuwpoppen nummer 5, 6 en 7

De sneeuw bleef vrij lang liggen en met de laatste restjes maakte ik nog een Olifant en een vos.

foto olifant en vos.

Op 26 Maart was de laatste dag dat er nog 10 cm viel, maar de temperatuur was te laag, en de sneeuw plakte niet. Een klein beetje teleur gesteld was ik wel, maar het bleef lang mooi buiten met al die sneeuw. Ik kon er geen genoeg van krijgen. Ik zou het helemaal niet erg vinden om in Oktober al sneeuw te krijgen.

foto van sneeuw huisje

Belevenissen, DIngen maken, Over ons

Over ons

06/07/2014
Wij samen 9 Juni

ROMMEL ZONDAG 30 Aug. 2015

Om negen uur vanmorgen op de veranda met Piepeloen hoorde ik de kerkklokken. Een echt zondag gevoel kreeg ik ervan. De zon scheen, en de temperatuur was aangenaam. Er kwam een sperwer op een tak van de berk zitten en ik nam een foto. We zouden de waterput schoon gaan maken, dus laarzen aan en het schepnet mee en een staalborstel voor het mos dat rondom en op de put groeide. Na het omhoog klauteren waren we al buitenadem. Chris klom met de ladder omlaag om er beter bij te kunnen. Na een paar keer over de bodem te zijn gegaan, was het water troebel. We laten het even bezinken en maken hem dan verder schoon.

Zie foto van de put met mos en Chris in de put.

Na deze klus waren we best wel moe en we aten een warm hapje, kip met aardappels van de avond ervoor. Onze nachtrust was ook niet erg goed geweest en daar konden we Piepeloen grotendeels de schuld van geven. Onze dikzak maakte Chris tot twee keer toe wakker. Echt poes lief is hij dan, (hoewel het een kat is) hij likt Chris zijn gezicht en maakt hem duidelijk met kleine miauwtjes, dat hij naar buiten wil om half vijf ‘s morgens. Hij weet al dat hij bij mij om die tijd geen kans maakt. Chris fluistert dan heel lief dat hij nog even moet gaan slapen. En dat doet hij dan ook weer. De rest van de middag hebben we wat gerommeld. Ik liep door de tuin langs de guldenroede en maakte foto’s van de vlinders en andere insecten. Ik schrok van een grote kikker die ineens uit het gras sprong. Met zijn grote achterpoten kon hij enorme sprongen nemen. Van een veilige afstand maakte ik een foto van hem.

Zie foto van de kikker. en foto van de vlinders /insecten

De kabouterpalen waren klaar en droog. Chris en ik gingen ze samen op de juiste plek neerzetten. Chris groef de gaten en ik maakte foto’s. Ik voelde mij reuze trots en vond ze erg mooi staan. Het hoort helemaal bij ons sprookje vinden wij. Iedereen die langs rijd ziet ze staan, en ik ben benieuwd wat ze dan denken.

foto’s van de kabouters de grote en kleine met Chris.

Verder die middag ben ik naar de kas geweest om alles nat te gieten. Chris is in de caravan bezig geweest. Het ding dat één groot muizennest was, is Chris aan het strippen en leeg aan het maken.

Foto’s caravan verschillende hoeken. voor, deur, achter

Dan is het een mooi stukje oud ijzer dat naar de schroothandelaar kan. Er ligt overal ijzer hier in het bos en langs de kant van de wegen. Zweden is het land van de ijzererts, het oude spul levert hier niets op. Een paar avonden terug vonden we een frame van een bromfiets/motor. Achter in de auto namen we het mee naar huis. Een zeer oude Crescent.

Zie foto van het frame.

En tegen 18:30 heb ik het vuur aangemaakt om het water voor een bad warm te laten worden. Een volle pan op het fornuis werd lekker warm en ik had de teil klaargezet. Vanuit mijn bad kon ik een eekhoorn zien in de boom voor het keukenraam. De zon scheen nog vol op, en ik hoorde de buurman maaien. Het was een heerlijke rommel zondag geworden dacht ik tevreden in bad.

Foto van de teil en het fornuis.

DIngen maken, Gräsmark, Tuin werk

Tuinwerk

03/07/2014
achterin maaien

Grote klus 28 Aug. 2015-08-28

We hebben een lijstje gemaakt met alle klussen die er nog gedaan moeten worden. Vanmorgen bij de koffie vroeg ik aan Chris: ”Zullen we de houtschuur aan gaan pakken?” Onze houtschuur lag vol hout toen we het huisje kochten. Na één winter is de voorraad al flink geslonken.

Zie foto in de deur opening

Zoals U kunt zien op de foto is de vloer van de houtschuur helemaal doorgezakt en kapot. Het nieuwe hout dat ik al klein gezaagd heb zou achterin moeten komen, zodat het nog een jaartje kan drogen. Daarom zit er tussen alle planken een kiertje zodat de wind er doorheen kan waaien. En ook de bodem had die kiertjes ertussen. Bij de deuropening hebben we tijdelijk lossen planken neergelegd die nog redelijk goed waren. Het hout dat al droog is, kunnen we bij de deur het eerst opstoken de aankomende winter. Ik denk dat we het daar net mee redden. Helemaal onder al het hout achteraan kwamen we hele oude lege bierflesjes tegen. Op het etiket was geen datum meer te ontdekken maar wie weet hoe lang ze daar al gelegen hebben.

Zie foto van de bier flesjes.

Onderop lag ook een hele berg gruis, zaagsel, houtsnippers en stukjes schors. Het was ontzettend stoffig. We zaten helemaal onder en tussen door moesten we het even laten bezinken. Binnen dronken we ondertussen koffie en snoten onze neus. Er kwam gewoon zwarte rommel uit bah!. Morgen gaan we dozen vullen met de snippers en de brandbare rommel. We gaan samen een nieuwe steunbalk plaatsen en dan kan Chris nieuwe vloerplanken erin timmeren. Het hout dat buiten klaar ligt kunnen we erin gaan rijden met de kruiwagen.

Zie foto van het opgestapelde hout met mij en Chris erbij.

De klus is nog lang niet klaar maar we hebben heerlijk gewerkt en zijn best opgeschoten. Bij de camping zijn we toen al het stof van ons af wezen spoelen. Een heerlijke douche en daar knapt een mens van op. Weer thuis gekomen heb ik pannenkoeken gebakken en nu kunnen we met een goed gevoel gaan slapen.