Browsing Category

Belevenissen

Belevenissen, Dieren, Gräsmark

Verliefd op het kerkje

14/12/2015
1A 13 dec bij min 5

VERLIEFD OP HET KERKJE 14 DEC. 2015

Het was heerlijk weer in Zweden, in de nacht min 10 en overdag steeg het naar min 5. We besloten om een wandeling te maken naar het dorpje voor een paar boodschappen. Het zonnetje straalde op de takken met rijp maar verschool zich snel achter de bergen in de verte. Omdat het hier al rond half 4 ’s middags donker wordt. De lucht kleurt bijna iedere dag oranje en rood. Bij het kerkje van Gräsmark kon ik niet stoppen met foto’s maken, zo mooi was het. Ik probeer soms wat uit tegen de zon in en tussen de bomen door.

Ik ben verliefd kan ik wel zeggen, als ik treuzel om door te lopen zegt Chris vaak: “kom, ik heb het koud.”Hij heeft, ondanks zijn handschoenen, muts en dikke jas, ijsvingers en ziet wat blauw rond zijn lippen. Ik loop zonder jas en zonder handschoenen en heb het niet koud. Wel een verschil, van een gezond lichaam en een lichaam waarvan de stofwisseling niet goed werkt. Bij het lopen wordt ik zo warm dat ik zweet onder mijn trui, en ik krijg spijt van mijn sjaal. Misschien is dat ook niet helemaal gezond, maar toch wel fijn dat ik het nooit koud heb. Maar het kerkje had ik er mooi op, en dan heb ik een voldaan gevoel en popel om de foto’s te bekijken op de computer. Waar ik ze nog wat bij snij als dat nodig is. En thuis maak ik een lekker warm kopje koffie met warme melk en kijk naar de voederplaats waar de vele vogels naar toe komen vliegen. Zodra ik brood, appel, zonnebloempitjes, graan en pinda’s gestrooid heb, is het prachtig om te zien. Twee merels, 20 koolmeesjes, 6 pimpel meesjes, 2 glanskopjes 2 matkopjes, 2 zwarte meesjes, 4 Vlaamse gaaien en 4 boomklevers.

Belevenissen, Dieren, Gräsmark, Insecten

Een Logeer hondje

08/12/2015
013

Wandelen met de logeer hond.

Het is alweer even geleden, dat we hier een klein hondje (Tammo) te logeren hadden voor een week. Zo’n beestje heeft toch beweging nodig en moet zijn energie kwijt. Ik besloot toen om iedere dag de berg achter ons huis op te klimmen.

Niet via het gewone pad dat geleidelijk aan omhoog gaat, maar via het elanden pad. De hele week heb ik geen enkele dag overgeslagen. En Tammo vond het volgens mij ook heerlijk en liep strak achter mijn hielen omhoog. De eerste vier keer moesten ik nog 6 stops maken om even uit te puffen. Voor mijn conditie was het erg goed, maar dan zou ik het langer dan een week moeten vol houden. Het was heerlijk eigenlijk, jammer dat we niet vaker een hondje te logeren hebben. Maar ons Piepeloen vond het minder leuk. Onderweg keek ik naar alle bloemen en planten. En maakte van alle soorten een foto voor in het album. De vijfde en zesde dag hoefde ik maar vier keer te stoppen. Vanaf de berg heb je wel een prachtig uitzicht op het dal en het kerkje van Gräsmark. Het maakt niet uit wat voor weer ’t is. Het blijft mooi en bovenaan gekomen genoot ik van het wollegras dat daar groeit.

Er ging een goudvink op een takje zitten van een boom die net bij ’t uitzicht op ’t kerkje stond. Dat vond ik heel bijzonder om z’n mooie vogel erbij te hebben op de foto.

Ik zag een bessenstruikje gewoon in het wild staan op de berg. Langs het elanden pad loopt een stuk rots en er staan kleine boompjes. Alles groeit razend snel, want in de maanden juni en juli is het gras en struikgewas dat toen tot mijn knie kwam, nu tot mijn schouders. Overal zie je frambozen en als je bukt kleine bosaardbeitjes. Van frambozen had ik nog nooit jam gemaakt. In Nederland hadden we wel frambozen staan, maar de frambozen die daar aan kwamen stak ik altijd gelijk in mijn mond. Hier in Zweden ga ik speciaal met een emmertje op pad. Als Chris mij kwijt is, en denkt waar blijft ze toch zo lang, dan heb ik ineens een heleboel vruchtjes gevonden. In mijn broekzak zit ook standaard een plastic zakje.

Wat mij opviel was dat op ieder bloemetje wel een insect zit. In Zweden in het gebied waar wij wonen rijden weinig auto’s en het is één en al natuur. De insecten kunnen zich goed voortplanten en worden niet dood gereden. En de vele vogels die hier leven moeten ook allemaal eten, en er zijn veel vogels die insecten eten. En niet op onze voederplaats zonnebloempitjes komen eten. Zoals het goudhaantje, en ’t winterkoninkje, de bonte vliegenvanger, de Tjiftjaf, ’t staartmeesje en de fitus. Allemaal vogels die liever beestjes eten en vruchten. Maar iedere keer als ik stil stond om een bloem met insecten te fotograferen, kwam Tammo er overheen lopen. Hij snapte er niets van, en dacht waarschijnlijk dat ik wilde spelen omdat ik op mijn hurken ging zitten.

Ctrl-a (=alles), Ctrl-c (is kopiëren) en Ctrl-v (= plakken)

Belevenissen, Bomen planten en bloemen, Creatief bezig, Geen categorie, Gräsmark

EEN DAGJE NAAR MOEDERS

14/09/2015
huis bloemen en vlinder

Een dagje naar moeders! 10 Sept 2015

Mijn moeder Mie en haar man Lodewijk wonen twee uur rijden bij ons vandaan. Op de kaart hadden we gezien dat het via Charlotteberg en Koppom ’t kortst zou zijn. De tom-tom snapte ’t niet en begon gelijk al te zeuren dat we om moesten keren. Chris zei:”Die heeft eerst een bakje koffie nodig. Halverwege Charlotteberg kreeg hij ’t door en ontdekte zelfs een binnendoor weggetje langs Adolfsfors. Aan weerskanten zagen we glooiend grasland, akkers en meren. Met links en rechts een paar boerderijtjes en snoezige huisjes. De laatste 21 kilometer over een smal gruis weggetje met zeer scherpe bochten. Het ging omhoog en omlaag en gelukkig kwamen we niemand tegen. Het is nog veel stiller dan bij ons. Toen wij daar een paar jaar geleden waren hebben we 5 auto’s in 3 dagen geteld.

Zie foto van hun huis.

Het was fijn om elkaar weer te zien, Mie had appeltaart gebakken voor bij de koffie, die heerlijk smaakte met een beetje slagroom erbij. We waren langer dan een jaar niet meer bij hun geweest en erg benieuwd naar de paradijselijke tuin. Ze hebben mooie perken aangelegd met bloemen en planten. Een zelfgemaakte pergola met rozen en een druif ertegenaan waar mooie trossen aan hingen. Dat is toch wel bijzonder in Zweden. Daaraan kan je zien dat de aarde al een heel eind opgewarmd is. Voor de hond een hek eromheen zodat hij niet weg kan lopen, maar tevens kunnen de elanden en reeën de planten en boompjes niet meer opeten. De kleuren in de tuin waren prachtig en omdat Mie en Lodewijk kunstenaars zijn hebben ze de tuin ook voorzien van mooie vormen en beelden van steen en hout.

Zie foto van een beeld.

Lodewijk heeft een mooi werkplaatsje waar hij kunstige dingen van hout maakt. In hun voorkamer had hij tot onze verbazing een bijzondere reeks schilderijen gemaakt. Een ontwikkelingsweg in zeven stappen. Ik mocht er een foto van maken. Voor echte kunstliefhebbers is het te koop, vertelde Lodewijk. Geïnteresseerden kunnen uiteraard reageren.

Zie foto het werk van Lodewijk.

Voor het laatste werk van de reeks hing een mobiele vogel van papier, die als de kachel brandt zachtjes heen en weer vliegt. Het inspireerde mij enorm, en ik ga hem zeker ook proberen te maken. We spitten planten uit die ik graag wilde hebben voor onze eigen tuin. Zoals Wederik en de Rozenbottel. Mie verzamelde wat stekjes voor ons, van de Teunnisbloem en nog 3 anderen zette wij in een kartonnen kistje. Daarna kookte Mie voor ons een heerlijk middagmaal. Ik plukte voor het eten tomaatjes buiten. Ze smaakten lekker zoet en ik verbaasde mij erover dat er al zo veel rijp waren.

Foto van eten op ’t fornuis en kistjes met planten. En planten in een kistje

Helaas moesten we aan het einde van de middag weer terug, i.v.m. de reistijd en voor onze lieve Piepeloen. Hij wilde graag naar buiten en ik liep met hem een rondje tuin. Toen hij na zijn eten tevreden ging liggen, ben ik al mijn foto’s gaan bekijken. Bijna tweehonderd maar erg mooi. Net of je alles nog dunnetjes opnieuw beleeft bij het bekijken ervan. Het was een heerlijke dag.

Belevenissen, Bomen planten en bloemen, Gräsmark, Omgeving, Onderweg

OP DE WANDELING

21/08/2015
1a dichterbij

Op de wandeling! 21 Aug.2015

Vandaag stond er een wandeling in de planning. Bijtijds uit bed en naar buiten met een bak koffie.
Mooi weer – check,
voelen ons goed check
boterhammen gesmeerd check,
Flesjes drinken mee check
En veel zin om te lopen check

We wilden een steile berg beklimmen in het natuur reservaat bij Gettjärn. We reden er met de auto naar toe en parkeerden die bij het bord met de route erop.

1a bord overzicht        1a wandeling

 

De wandeling bleek maar 1 kilometer, een makkie zou je zeggen, maar we waren al gewaarschuwd dat het een zware klim zou zijn door mijn moeder en haar man, die daar al naar boven waren geweest. Het pad was mooi met rotsen aan de zijkant en goed aangegeven. We deden er bijna een uur over om boven te komen en het was inderdaad vrij heftig op sommige plekken. Er groeiden overal bosbessen en ’t zonnetje scheen zo mooi tussen de takken door op het groene mos dat als een dekentje over alle stenen heen lag.

 1a rotsen langs 't pad            

Bovenop de berg was een plateau, het uitzicht was aardig maar niet zo spectaculair als bij ons. Door het aanhoudende warme weer was het wat heiig en de lucht strak licht blauw, en zo goed als wind stil. Mijn voorkeur gaat meer uit naar woeste wolken en windveren in de luc1a flinke klimht. Maar na deze klim waarbij ons hart in ons keel bonkte, smaakte een boterham en een flesje drinken extra lekker. We genoten van de rust, en ik zag twee jonge vogeltjes die ik op de foto kon zetten. Er stonden mooi gevormde dode bomen bovenop het plateau. Er lag een gasten boekje met een pen erbij in een soort brievenbus waar ik iets in geschreven heb. De man van mijn moeder had er ook iets in geschreven, dat was grappig om te ontdekken. Toen we weer helemaal bijgekomen waren liepen we langzaam de berg weer af. Er liep nog een pad ergens anders heen, dat niet op het bord te zien was geweest. Dat houden we in gedachten voor als we weer een wandeling op de planning hebben. Het zag er minder bewandeld uit, midden door het bos, en het leek ons erg spannend. Misschien kunnen we op de kaart kijken of er meer te zien is, waar het heen leid. Maar Gettjärnsklätten is zeker een aanrader voor diegene die zin heeft in een kleine maar pittige wandeling.

 

1a bovenaan een vogeltje       014       1a dode bomen

Belevenissen, Gräsmark

BELEVENISSEN

11/08/2015
De Tosseberg

NIEUWE VRIENDSCHAP      11 aug.2015

Wat kan je er soms vol van zijn leuke mensen te ontmoeten. Mensen waarbij je ’t gevoel krijgt ze al tientallen jaren te kennen. Mensen die maar een half woord nodig hebben en je begrijpen. Mensen die ons sprookje volgden, en ’t in het echt wilden zien. Ze kwamen ‘s middags bij ons aan, in de veronderstelling een paar uurtjes te blijven. We dronken koffie en merkten al snel dat het heel erg klikte. Na een kop soep en wat brood liepen we de berg op. We vonden een grote drol op het elanden pad en dachten dat het van een beer was.

Foto poep   zomer elanden poep.

We lieten het zien op facebook en daar vertelden ze ons dat het de zomerpoep van de eland was. We hadden leuke gesprekken tot laat in de avond. Met een blokje kaas, een wijntje en een sapje was het super gezellig. We zouden de volgende ochtend samen ontbijten en dan zouden de mensen weer verder reizen. De camper stond gereed, alles weer netjes ingepakt. Bij een bakje koffie en een plakje ontbijtkoek dat ze voor ons mee hadden genomen, bleken ze geen plannen te hebben. Ik vroeg of ze niet een dag langer wilden blijven om met ons het meer rond te wandelen. Dat leek hun wel leuk en dus bleven ze een dag. Het was heerlijk weer, en erg gezellig.

foto van het kerkje achterkant.

Bij ’t kerkje van Gräsmark werd er op ijs getrakteerd en we liepen daarna terug naar huis. Na een voetenbad in onze tuin en we nog zaten te genieten van ’t zonnetje kwam er een Nederlandse kennis van ons de oprit op gelopen met een fiets aan zijn hand. De man die hier een vakantie huis heeft bleek de mensen te kennen en in Nederland niet ver bij hun vandaan te wonen. Hoe toevallig en bijzonder kan het zijn, om elkaar in Zweden te ontmoeten. Die man op zijn fiets kwam even zeggen dat de vakantie er weer op zat en beloofde de volgende ochtend nog even met zijn vrouw langs te komen. Ik maakte daarna ’t eten en dat was zevenblad stamppot met kip en salade, en hadden weer een gezellige avond. We speelden een potje rummikub en we hadden lol. Rond 12 uur ‘s nachts keken we naar de sterren, we zagen er een paar vallen met een oplichtende streep door de lucht. Het was erg mooi. Ze zouden in de ochtend vertrekken, en weer haalden wij hun over nog een dag te blijven. De Nederlandse kennis kwam nog even met zijn vrouw afscheid nemen en dronk een bakje koffie mee. Een drukke maar gezellige boel in ons keukentje. We maakten plannen om naar de Tosseberg te gaan. Een hoge berg met een mooi uitzicht en daar vlakbij is ook een grote Loppis.

foto van het uitzicht en de loppis

Erg leuk te combineren op een middagje. We hebben met zijn vieren genoten en deden op de terugweg boodschappen voor het avondeten. We werden alweer getrakteerd op een ijsje en genoten ervan op het bankje voor ’t kleine supermarktje van Gräsmark. We aten macaroni en na het eten luisterden we muziek op de computer. Onder de potjes rummikub hadden we plezier en keken weer naar de mooie sterrenhemel. De volgende ochtend zouden ze echt vertrekken en ik had het nog niet eerder meegemaakt dat het mij zo aangreep. Als het aan mij lag, hadden ze nog heel lang mogen blijven, maar ik snapte wel dat er een keer een eind aan moest komen. Het waren bijzonder fijne dagen met de mensen die we als vrienden in ons hart hebben gesloten. We zijn blij dat wij ze hebben mogen leren kennen.

Belevenissen, Bomen planten en bloemen, Creatief bezig, DIngen maken, Gräsmark

CREATIEF BEZIG

03/08/2015
Op de trap liggen ze

VROEGER EN NU

Waarschijnlijk ben ik nu eindelijk op de plek beland, waar ik altijd al had moeten zijn. Hier in de natuur, in ons sprookje in Zweden.

Alles wat met de paplepel is ingegoten komt nu naar buiten en tot uiting. Omdat ik er tijd, ruimte blog vroeger en nu foto 1 van mijen energie voor heb. Ik kan hier laten zien wat ik in me heb en ik zal vertellen hoe dat gekomen is. De boerderij (waar ik opgroeide) stond op het platteland aan een klein weggetje. Aan de ene kant langs de weg lagen de weilanden die zich uitstrekten tot Hekendorp en Haastrecht. Aan de andere kant stonden de boerderijen met slootjes tussen de stukken grond. Mijn wereld was beperkt daar in de natuur. Ik wist niets van winkels, bioscopen, cafés, auto’s, geld en alles wat er nog meer is daarbuiten.

blog vroeger en nu foto 2 van mij blog vroeger en nu foto 3 blog vroeger en nu foto 4 van mij

Mijn moeder leerde mij alles over planten, dieren, kleuren en handvaardigheden. We zaten uren en dagen samen te tekenen en te schilderen. Ze is al haar leven lang een professionele kunstenares. Ze breidde, naaide, borduurde, en maakte kleden op haar grote weefgetouw. We hadden zelfs een potterbakkers tafel waar je vazen op kon draaien, bekers en schalen. Mijn moeder maakte foto’s van mij en mijn zusje van de tuin en de dieren. We hadden een donkere kamer in de schuur waar ze de foto’s zelf ontwikkelden.

Op de boerderij hadden we schapen in het begin, ganzen, kippen en konijnen. In de winter werden er een paar geslacht voor ons vlees. Mijn vader bakte brood en teelde alle soorten groente in de grote groenten tuin. We hadden een paar bijen kasten voor honing een paar grote boomgaarden met alle soorten vruchten en we gingen nooit naar een winkel. Eieren van de kippen, en bij de buurman, die veel koeien had, haalde we melk, kaas en boter.

blog vroeger en nu brood en kunst werkenOp de boerderij hadden we geen TV en de radio nooit aan. Hoe ik opgroeide was ver weg van de “normale” wereld. Alles wat ik leerde was op het creatieve gebied.!!! Koken heb ik op latere leeftijd geleerd en daar houd ik enorm van. Vooral voor mensen die alles lusten is het leuk.

Volgens Chris kan ik het erg goed, want hij zegt iedere keer na een maaltijd, je mag weer een dagje blijven. (als grapje bedoeld natuurlijk) Ik houd van tuinieren, lekker hard zwoegen buiten, mooie perken maken en houtzagen. Eigenlijk houd ik van alles, ze zeggen wel over mij dat ik een veelzijdig mens ben. Het enige waar ik minder goed in ben is het huishouden. Ik kan mijn gedachten er niet bij houden. van boven naar beneden werken vergeet ik wel eens. Dan sla ik dingen over, of doe het half. Het is maar goed dat Chris mij daarin een beetje bij kan sturen. Lezen ben ik ook pas later gaan doen. Er is niets lekkerder dan met een mooi boek in de zon te liggen na een paar uur hard werken.

 

Belevenissen, DIngen maken, Gräsmark, Omgeving, Onderweg

JAM MAKEN

09/07/2014
mooie grote

Vruchten plukken: 19 Augustus 2015

Waarschijnlijk voor de laatste keer dit jaar liep ik een klein stukje de berg op om frambozen te plukken die langs het pad groeien. De afgelopen vijf dagen was het schitterend weer en steeds tegen de dertig graden, dus dan verdrogen de frambozen snel of worden overrijp en vallen eraf. Piepeloen liep mee, maar toen ik ergens met mijn emmertje ’t struikgewas in dook en bemerkte dat ik hem niet meer in de gaten kon houden ging hij zijn eigen gang. Ik had mijn laarzen aangedaan tegen teken en mieren die graag omhoog lopen als ze de kans krijgen. Maar op een laars glijden ze uit. En op mijn blote armen had ik wat eigengemaakte pepermunt olie gesmeerd. De vliegen en muggen als die er zitten ruiken mijn zweet dan minder snel en komen niet op mijn arm zitten. Maar bij erg mooi weer is er geen mug te bekennen. De lekkerste en grootste frambozen hangen altijd onder de blaadjes. Ik dacht je moet toch eigenlijk een beetje gek zijn om dit te gaan doen. Overal voelde ik beestjes kruipen en het zweet gutste al snel van mijn hoofd af. Ik stond krom gebogen en soms wankel op een stronk of steen of ergens tussen takken en hooggras. Opeens zat er een grote spin op de rand van mijn emmertje. Hij had een wit lijf met een kruis erop. Ik heb hem een klein zetje gegeven toen ik bekomen was van de schrik. Je wil je emmertje, dat na een uur plukken nog maar driekwart vol zit, niet laten vallen natuurlijk. Ik dacht aan de heerlijke jam die ik zou gaan maken, en ieder vruchtje is er één. Net toen ik dacht, mooie framboos met kevernou houd ik het voor gezien, zag ik nog een paar mooie takjes met frambozen. Een vogel vloog verschrikt op, die had het goed gezien, dat ze daar lekker dik en groot waren. Met één hand houd ik het takje omhoog waarna ik ’t takje over pak met een paar vingers waar ik het emmertje mee vast houd. Dan pluk ik met de andere hand de frambozen. En frambozen kan je het beste heel langzaam plukken. Zodat je alleen het framboosje eraf trekt en niet het kroontje waar hij aan zit. Dan hoef je ze amper schoon te maken voordat ze de pan in gaan. Mijn emmertje was bijna vol, toen ik aan een takje een grote groen/gele kever zag zitten die zich vastgebeten had in een framboos. Tjonge dacht ik, had ik ook gedaan als ik een kever was. Me goed vastbijten in een lekkere framboos. Daar wilde ik een foto van nemen. Het emmertje voorzichtig tussen mijn ene arm geklemd en peuterde ’t ritsje van mijn camera los. Met 1 hand moest ik het takje omhoog houden en met de andere een foto nemen. Het emmertje met uiterste concentratie vast blijven klemmen. En zie het is gelukt.

Voor een lekker potje frambozen jam heb je best veeFrambozen jam gemaaktl nodig dacht ik. Niet alleen gelei suiker maar ook liefde, aandacht, geduld, techniek, uithoudingsvermogen, lef, tijd, goeie kleding en geen angst voor beestjes. Als je al die ingrediënten hebt, dan krijg je de lekkerste jam.frambozen op het blad


Belevenissen, DIngen maken, Over ons

Over ons

06/07/2014
Wij samen 9 Juni

ROMMEL ZONDAG 30 Aug. 2015

Om negen uur vanmorgen op de veranda met Piepeloen hoorde ik de kerkklokken. Een echt zondag gevoel kreeg ik ervan. De zon scheen, en de temperatuur was aangenaam. Er kwam een sperwer op een tak van de berk zitten en ik nam een foto. We zouden de waterput schoon gaan maken, dus laarzen aan en het schepnet mee en een staalborstel voor het mos dat rondom en op de put groeide. Na het omhoog klauteren waren we al buitenadem. Chris klom met de ladder omlaag om er beter bij te kunnen. Na een paar keer over de bodem te zijn gegaan, was het water troebel. We laten het even bezinken en maken hem dan verder schoon.

Zie foto van de put met mos en Chris in de put.

Na deze klus waren we best wel moe en we aten een warm hapje, kip met aardappels van de avond ervoor. Onze nachtrust was ook niet erg goed geweest en daar konden we Piepeloen grotendeels de schuld van geven. Onze dikzak maakte Chris tot twee keer toe wakker. Echt poes lief is hij dan, (hoewel het een kat is) hij likt Chris zijn gezicht en maakt hem duidelijk met kleine miauwtjes, dat hij naar buiten wil om half vijf ‘s morgens. Hij weet al dat hij bij mij om die tijd geen kans maakt. Chris fluistert dan heel lief dat hij nog even moet gaan slapen. En dat doet hij dan ook weer. De rest van de middag hebben we wat gerommeld. Ik liep door de tuin langs de guldenroede en maakte foto’s van de vlinders en andere insecten. Ik schrok van een grote kikker die ineens uit het gras sprong. Met zijn grote achterpoten kon hij enorme sprongen nemen. Van een veilige afstand maakte ik een foto van hem.

Zie foto van de kikker. en foto van de vlinders /insecten

De kabouterpalen waren klaar en droog. Chris en ik gingen ze samen op de juiste plek neerzetten. Chris groef de gaten en ik maakte foto’s. Ik voelde mij reuze trots en vond ze erg mooi staan. Het hoort helemaal bij ons sprookje vinden wij. Iedereen die langs rijd ziet ze staan, en ik ben benieuwd wat ze dan denken.

foto’s van de kabouters de grote en kleine met Chris.

Verder die middag ben ik naar de kas geweest om alles nat te gieten. Chris is in de caravan bezig geweest. Het ding dat één groot muizennest was, is Chris aan het strippen en leeg aan het maken.

Foto’s caravan verschillende hoeken. voor, deur, achter

Dan is het een mooi stukje oud ijzer dat naar de schroothandelaar kan. Er ligt overal ijzer hier in het bos en langs de kant van de wegen. Zweden is het land van de ijzererts, het oude spul levert hier niets op. Een paar avonden terug vonden we een frame van een bromfiets/motor. Achter in de auto namen we het mee naar huis. Een zeer oude Crescent.

Zie foto van het frame.

En tegen 18:30 heb ik het vuur aangemaakt om het water voor een bad warm te laten worden. Een volle pan op het fornuis werd lekker warm en ik had de teil klaargezet. Vanuit mijn bad kon ik een eekhoorn zien in de boom voor het keukenraam. De zon scheen nog vol op, en ik hoorde de buurman maaien. Het was een heerlijke rommel zondag geworden dacht ik tevreden in bad.

Foto van de teil en het fornuis.